Alle begin is moeilijk

Alle begin is moeilijk.

Je hebt een idee en je gaat ermee aan de slag.En degenen die mij goed kennen, weten dat ik dan meteen op Max Verstappen-snelheid ga. Niet eerst eindeloos nadenken, maar gewoon in het diepe springen.

Zo zit ik nu eenmaal in elkaar: niet alle voors en tegens afwegen, maar gewoon gaan met die banaan.

En natuurlijk loop je dan ook tegen dingen aan waarvan ik achteraf denk:Ja Ka, dat had je misschien van tevoren kunnen bedenken.

Maar goed, dat is eigenlijk wel een beetje de rode draad door mijn leven.Haha… niet te lang nadenken, gewoon doen.

En soms pakt dat goed uit.En soms ook niet.

Ik ben bijvoorbeeld twee keer binnen één jaar getrouwd… en ook weer gescheiden van beide mannen. Daar had ik misschien iets langer over moeten nadenken. Maar goed, dan had ik ook niet mijn vijf geweldige kinderen gehad.

Dus uiteindelijk zie je toch weer dat alles op de één of andere manier goed terecht is gekomen.

Idee Next Level

Eind november ontstond het idee om De Keukentafel te beginnen. Samen met Hilly en haar man Michel (onze vaste huisklusser) hebben we dat in anderhalve maand uit de grond gestampt.

Ging dat makkelijk? Nou… bloed, zweet en tranen.

Maar op 7 februari hadden we alles klaar voor de grand opening. En jemig, wat ben ik trots op ons dat we dit in zo’n korte tijd voor elkaar hebben gekregen.

En ook nog even een extra compliment voor Michel, want die heeft echt kneiterhard gewerkt.

Maar dan…Dan begint het echte werk pas.

In die maanden hebben we alleen maar gedacht aan vloeren, verf, nog meer verf, aankleding… en ja, nog een keer verf. Maar om ook nog een programma neer te zetten? Daar was in ons hoofd simpelweg geen ruimte meer voor.

We zijn gewoon gestart. Ons lijf was moe en ons hoofd eigenlijk ook.

Dus we draaiden een beetje op automatische piloot. En dat is natuurlijk helemaal niet zo vreemd. Maar goed… nu moeten we verder.

Wennen aan elkaar.

En dat brengt ook weer iets nieuws: samenwerken.

Voor Hilly en mij is dat wennen. We hebben wel samen workshops gegeven en het I’am Festival neergezet, maar zoiets als dit hebben we allebei nog niet eerder gedaan.

Ik ben al jaren gewend om alles alleen te doen. Nu heb ik ineens een partner en moet ik leren overleggen, plannen en samen beslissingen nemen.

En langzaam maar zeker vinden we daar onze weg in.

Ik vind de samenwerking ook heerlijk. Het is fijn om samen plannen te maken, dingen te organiseren, elkaar scherp te houden en elkaar te inspireren.

Maar het blijft wennen. Zeker als je, zoals ik, gewend bent om alle beslissingen zelf te nemen.

De mensen die mij kennen, weten ook dat ik soms best kort door de bocht kan zijn. Dan moet het gewoon op mijn manier.

Niet omdat ik niet opensta voor ideeën van anderen, maar omdat ik soms een paar stappen oversla. In mijn hoofd ben ik dan al bij het eindresultaat, terwijl ik vergeten ben de hele weg daar naartoe te vertellen.

Dus daar ben ik voor mezelf ook een nieuwe balans in aan het vinden.

En gelukkig roept Hilly me soms ook gewoon terug:

"Ka, ho… stop. Even terug naar het begin."

Haha… het begin. Dat was vaak al een paar uur eerder, toen mijn hoofd ontplofte van de ideeën.

Nu verder.

Maar ik merk dat er nu weer ruimte in mijn hoofd komt. Ruimte om bijvoorbeeld de planning van volgende maand al klaar te hebben.

En natuurlijk ook weer nieuwe ideeën voor De Keukentafel.

Alles is in ontwikkeling. Er komt groei.

Groei in persoonlijke ontwikkeling en groei van ons energetisch centrum.

En het mooiste is: langzaam maar zeker zie ik hoe alles steeds meer op zijn plek valt.

Dat idee wat in november in mijn hoofd kwam gaat steeds meer vorm krijgen. Mijn gevoel zegt dat wij gaan knallen de komende jaren.

Ik wens jullie een hele fijne dag en ik ga zo weer naar de De keukentafel om nieuwe ideeën te lanceren. Blijf ons volgen, zodat je altijd op de hoogte bent van wat er gaande is op de Grindweg 122F.