Mijn vorige blog ging over een week, waarin er van alles met mijn kids aan de hand was. De een was gevallen met de rolstoel en de ander kwam in de rolstoel. Wat een rollercoaster de afgelopen weken. rollercoasster De eerste weken dat Dave (mijn jongste zoon) thuis was, zaten we geregeld in het ziekenhuis. Gips controleren, kijken hoever de zwelling weg was, etc. Eindelijk kon de operatie doorgaan, de zwelling was zo goed als weg. Dinsdag 23 juni was het eindelijk zover. Je hebt toch het...

Maandag! De ochtend begon en ik voelde me somber en chagrijnig, wat ik toeschreef aan de korte nacht ervoor. Vandaag draag ik zwart, net zoals ik me voel. In de ochtend had ik nog een Zoom-gesprek en de dames vroegen: "Ka, wat is er aan de hand? Er hangt een zware energie om je heen." Vreemd, want alles was netjes opgeruimd, dus het zonnetje scheen in huis, maar niet in mij. 's Avonds gaf ik nog een presentatie, maar vooraf smeerde ik essentiële olie, want anders kon ik geen presentatie...

Ik ben het type dat de ochtend begint met het idee: "Ja, dit ga ik allemaal doen." Maar omdat ik vanuit huis werk, komt er vaak niet veel van terecht. O ja, de was moet ook nog. Nou, als ik toch moet wassen, kan ik net zo goed de bedden verschonen. O, het is hier wel stoffig, dus ik pak meteen de stofzuiger erbij. Tussen de middag ga ik even rustig zitten voor de lunch, maar ik heb geen brood in huis, dus ik moet nog boodschappen doen. Oké, het is 11 uur, wat was ik ook alweer van plan te...